Η σκέψη δεν χρησιμοποιείται για να καταλήξει το άτομο στο σωστό συμπέρασμα, χρησιμοποιείται για να να εκλογικεύσει το προϋπάρχον παράλογο συμπέρασμα

Ράιχ Βίλχελμ

Στην περίπτωση του ατόμου που νοσεί από συγκινησιακή πανούκλα το συμπέρασμα είναι προκατασκευασμένο και προϋπάρχει πάντοτε πριν αρχίσει η διαδικασία της σκέψης. Η σκέψη δεν χρησιμοποιείται για να καταλήξει το άτομο στο σωστό συμπέρασμα, όπως συμβαίνει όταν επικρατεί ο ορθολογισμός. Αντίθετα, χρησιμοποιείται για να επιβεβαιώσει και να εκλογικεύσει το προϋπάρχον παράλογο συμπέρασμα. Αυτό γενικά ονομάζεται προκατάληψη. Εκείνο όμως που παραβλέπεται είναι οτι αυτή η προκατάληψη έχει σημαντικές κοινωνικές συνέπειες, είναι ευρέως διαδεδομένη και στην πράξη ταυτόσημη με αυτό που ονομάζουμε "παράδοση", η οποία δεν ανέχεται την ορθολογική σκέψη που μπορεί να την εξαφανίσει. Υπό αυτή την έννοια, η συγκινησιακή πανούκλα έχει ένα τρόπο σκέψης απρόσβλητο σε επιχειρήματα. Έχει τη δική της "λογική", θα μπορούσαμε να πούμε. Φαινομενικά δίνει την εντύπωση του ορθολογισμού, αλλά στην πραγματικότητα δεν λειτουργεί ορθολογικά.