Με το ευρώ εξαλείφεται όχι μόνον η δυνατότητα των ανταγωνιστικών υποτιμήσεων, αλλά δημιουργούνται και ζημιές εκ της αδόκητου ανατιμήσεως του νομίσματος που, φθείρει, ως γνωστών, την ανταγωνιστικότητα του εγχώριου προϊόντος και των υπηρεσιών (π.χ. του τουρισμού, ιδίως έναντι του αντίστοιχου των ομόρων χωρών). Το ευρώ έχει ανατιμηθεί κατά 14% από την εποχή της κυκλοφορίας του μέχρι τέλους του 2004 (από 1,18 $/€ στο 1,35).

Δεν εξαντλούνται στον τομέα της απώλειας ανταγωνιστικότητος οι καταστρεπτικές παρενέργειες του ευρώ για την εθνική μας οικονομία. ΤΟ ευρώ αποτελεί εμπόδιον δια την αυτόνομη ανάπτυξη. Στο παρελθόν το Ελληνικό κράτος είχε δύο προϋπολογισμούς: έναν τακτικό - πλήρως ισοσκελισμένο - και έτερον τον "προϋπολογισμό δημοσίων επενδύσεων" που χρηματοδοτείτο είτε με έκδοση φρέσκου (και ακάλυπτου) χρήματος από το νομισματοκοπείον του Χολαργού, είτε με αμφότερα τα μέσα - αναλόγως προς τις περιστάσεις.

Βεβαίως η "πληθωριστική" αυτή πρακτική κατέληγε αρκετές φορές σε άνοδο του γενικού επιπέδου των τιμών ή/και διεύρηνση του ελλείμματος εξωτερικών συναλλαγών, με αποτέλεσμα την υποτίμηση της εξωτερικής ισοτιμίας της δραχμής. Αλλά η "σοφή" αυτή πολιτική επιτάχυνε την οικονομική ανάπτυξη και αύξανε την απασχόληση.