Κείμενα

Η ομιλία του Ρώσσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών

Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2015

Πολιτική Γενικά

resized

Εξοχότατε κύριε Πρόεδρε, εξοχότατε κύριε Γενικέ Γραμματέα, διακεκριμένοι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, κυρίες και κύριοι,

η 70η επέτειος των Ηνωμένων Εθνών μας προσφέρει μία καλή ευκαιρία, τόσο για να καταγράψουμε την ιστορία, όσο και για να συζητήσουμε για το κοινό μας μέλλον. Το 1945, οι χώρες που νίκησαν το Ναζισμό ένωσαν τις προσπάθειές τους με σκοπό να θέσουν στέρεα θεμέλια για τη μεταπολεμική παγκόσμια τάξη.

Σας υπενθυμίζω ότι οι κρίσιμες αποφάσεις για τις αρχές της συνεργασίας μεταξύ των κρατών, καθώς και για την ίδρυση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, έγιναν στη δική μας χώρα, στη Γιάλτα, κατά τη συνάντηση των ηγετών του αντι – Χιτλερικού συνασπισμού.Το σύστημα της Γιάλτας γεννήθηκε στην πραγματικότητα μέσα στην αγωνία. Κερδήθηκε με κόστος δεκάδες εκατομμυρίων ζωών και δύο παγκοσμίων πολέμων και επικράτησε στον πλανήτη κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα.

Ας είμαστε δίκαιοι: Ο ΟΗΕ βοήθησε την ανθρωπότητα εν μέσω ταραγμένων, και μερικές φορές δραματικών γεγονότων των τελευταίων επτά δεκαετιών. Έσωσε τον κόσμο από αναταραχές μεγάλης κλίμακας.

Τα Ηνωμένα Έθνη είναι μοναδικά όσον αφορά στη νομιμότητα, στην εκπροσώπηση και στην καθολικότητά τους. Είναι αλήθεια ότι το τελευταίο διάστημα ο ΟΗΕ έχει επικριθεί ευρέως, επειδή δήθεν δεν είναι αρκετά αποτελεσματικός, καθώς και για το γεγονός ότι η λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με θεμελιώδη ζητήματα βαλτώνει, εξ’ αιτίας των ανυπέρβλητων κρατικών διαφορών – κυρίως μεταξύ των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Θα ήθελα ωστόσο να επισημάνω, πως πάντα υπήρχαν διαφορές στο πλαίσιο του ΟΗΕ καθ’ όλη τη διάρκεια των 70 χρόνων της ύπαρξής του. Το δικαίωμα της αρνησικυρίας ανέκαθεν ασκείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Κίνα, τη Σοβιετική Ένωση – και τη Ρωσσία αργότερα – εξ’ ίσου. Είναι απολύτως φυσικό για έναν οργανισμό όπου εκπροσωπούνται τόσα πολλά κράτη.

Όταν ιδρύθηκε ο ΟΗΕ, οι θεμελιωτές του δεν είχαν κατά νου την ομοφωνία. Η αποστολή του οργανισμού είναι η αναζήτηση συμβιβασμών και η κατάληξη σε συμβιβασμούς, και η δύναμή του πηγάζει από το ότι λαμβάνει υπ’ όψιν διαφορετικές απόψεις και γνώμες. Οι αποφάσεις που συζητούνται στον ΟΗΕ είτε επικυρώνονται ως ψηφίσματα είτε όχι. Όπως λένε οι διπλωμάτες, «είτε περνούν είτε δεν περνούν». Οποιαδήποτε δράση αναλάβει ένα κράτος παρακάμπτοντας αυτή τη διαδικασία είναι παράνομη. Είναι δράση που αντιτίθεται στο καταστατικό του ΟΗΕ και αψηφά το Διεθνές Δίκαιο.

Γνωρίζουμε όλοι ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου – όλοι το γνωρίζουν αυτό – εμφανίστηκε στον κόσμο ένα ενιαίο κέντρο κυριαρχίας. Εκείνοι που βρέθηκαν στην κορυφή της πυραμίδας μπήκαν στον πειρασμό να σκεφτούν ότι ,εφ’ όσον είναι ισχυροί και εξαιρετικοί, γνώριζαν καλύτερα και δεν θα έπρεπε να υπολογίζουν τον ΟΗΕ, ο οποίος αντί να εξουσιοδοτεί αυτόματα και να νομιμοποιεί τις αναγκαίες αποφάσεις, συχνά δημιουργεί προβλήματα ή, με άλλα λόγια, στέκεται ως εμπόδιο.

Είναι πλέον κοινοτυπία να διαπιστώνουμε ότι ο ΟΗΕ, στην αρχική του μορφή, δεν έχει πλέον αντικείμενο κι έχει ολοκληρώσει την ιστορική του αποστολή. Φυσικά, ο κόσμος αλλάζει, και ο ΟΗΕ θα πρέπει να προσαρμόζεται με αυτή τη φυσική αλλαγή. Η Ρωσσία είναι έτοιμη να συνεργαστεί με τους εταίρους της, στη βάση της πλήρους συναινέσεως, αλλά θεωρούμε τις προσπάθειες υπονομεύσεως της νομιμότητος των Ηνωμένων Εθνών ως εξαιρετικά επικίνδυνες. Θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην κατάρρευση ολόκληρης της αρχιτεκτονικής των διεθνών οργανισμών, και τότε, πραγματικά, δεν θα απόμεναν άλλοι κανόνες εκτός από τον κανόνα της ισχύος.

Θα είχαμε τότε ένα κόσμο όπου θα κυριαρχούσε ο εγωκεντρισμός αντί της συνεργασίας, έναν κόσμο που θα χαρακτηριζόταν όλο και περισσότερο από τη βούληση των ισχυρών αντί από την ισότητα. Θα υπήρχε λιγότερη δημοκρατία και ελευθερία. Θα ήταν ένας κόσμος όπου τα αληθινά ανεξάρτητα κράτη θα έπρεπε να αντικατασταθούν από ένα συνεχώς αυξανόμενο αριθμό ντε φάκτο προτεκτοράτων και εδαφών υπό εξωτερικό έλεγχο.

Τι είναι στο κάτω – κάτω της γραφής η κρατική κυριαρχία, που αναφέρθηκε εδώ από τους συναδέλφους μας; Πρόκειται ουσιαστικά για την ελευθερία και το δικαίωμα να επιλέγουν ελεύθερα το μέλλον τους κάθε άτομο, κάθε έθνος και κάθε κράτος. Με την ευκαιρία, αγαπητοί συνάδελφοι, το ίδιο αληθεύει και για το ζήτημα της λεγόμενης νομιμοποιήσεως της κρατικής εξουσίας. Δεν πρέπει να παίζουμε με τις λέξεις, ούτε ή να τις παραποιούμε.

Κάθε όρος στο Διεθνές Δίκαιο και στις διεθνείς υποθέσεις θα πρέπει να είναι σαφής, διαφανής και να διέπεται από σταθερά και κατανοητά κριτήρια. Είμαστε διαφορετικοί μεταξύ μας και αυτό πρέπει να το σεβαστούμε. Κανείς δεν πρέπει να συμμορφώνεται με ένα ενιαίο μοντέλο αναναπτύξεως που κάποιος έχει – μιά για πάντα – αναγνωρίσει ως το μόνο σωστό. Θα πρέπει όλοι να θυμόμαστε τι μας έχει διδάξει το παρελθόν.

Θυμόμαστε επίσης συγκεκριμένα επεισόδια από την ιστορία της Σοβιετικής Ενώσεως: Κοινωνικά πειράματα προς εξαγωγή, απόπειρες να πιεστούν άλλες χώρες για μεταρρυθμίσεις βασισμένες σε ιδεολογικές προτιμήσεις, οδήγησαν συχνά σε τραγικές συνέπειες και στην υποβάθμιση αντί για την πρόοδο.

Φάνηκε ωστόσο ότι, αντί να διδασκόμαστε από τα λάθη των άλλων συνεχίζουμε όλοι να τα επαναλαμβάνουμε. Έτσι, η εξαγωγή επαναστάσεων, αυτή τη φορά των αποκαλούμενων «δημοκρατικών», συνεχίζεται. Αρκεί να εξετάσουμε την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και στη Βόρειο Αφρική, όπως έχει αναφερθεί από προηγούμενους ομιλητές.

Είναι σίγουρο πως σ’ αυτές τις περιοχές συσσωρεύονται εδώ και πολύ καιρό πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα, και ασφαλώς οι άνθρωποι εκεί επιθυμούν αλλαγές. Αλλά τι αποδείχθηκε στην πραγματικότητα; Αντί να γίνουν μεταρρυθμίσεις, μια επιθετική εξωτερική παρέμβαση είχε ως αποτέλεσμα μια ξεδιάντροπη καταστροφή των εθνικών θεσμών και του ίδιου του τρόπου ζωής. Αντί για το θρίαμβο της δημοκρατίας και της προόδου, εισπράξαμε τη βία, τη φτώχεια και την κοινωνική καταστροφή. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στη ζωή.

Δεν μπορώ παρά να ρωτήσω εκείνους που έχουν δημιουργήσει αυτή την κατάσταση:

« Έχετε συνειδητοποιήσει τι κάνατε»;

Αλλά φοβάμαι πως κανείς δεν θα μου απαντήσει. Στην πραγματικότητα, οι πολιτικές που βασίζονται στην έπαρση και στην πίστη στη μοναδικότητα και την ατιμωρησία δεν έχουν εγκαταλειφθεί.

Είναι πλέον προφανές ότι το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε σε ορισμένες χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής, μέσω της εμφανίσεως άναρχων περιοχών, άρχισε αμέσως να γεμίζει με εξτρεμιστές και τρομοκράτες. Δεκάδες χιλιάδες μαχητές πολεμούν κάτω από τα λάβαρα του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους. Στις τάξεις του συμπεριλαμβάνονται πρώην Ιρακινοί στρατιώτες που πετάχτηκαν στο δρόμο μετά την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Πολλοί νεοσύλλεκτοι επίσης, προέρχονται από τη Λιβύη, μια χώρα της οποίας η κρατική υπόσταση καταστράφηκε ως αποτέλεσμα της κατάφωρης παραβιάσεως του ψηφίσματος 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Και τώρα, οι εξτρεμιστές ενισχύονται από τα μέλη της λεγόμενης «μετριοπαθούς Συριακής αντιπολιτεύσεως» που υποστηρίζεται από τις δυτικές χώρες.

Πρώτα οπλίζονται και εκπαιδεύονται και στη συνέχεια αποστατούν στο λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος. Άλλωστε, το ίδιο το Ισλαμικό Κράτος δεν ήρθε από το πουθενά: Ήταν κι αυτό, αρχικά, ένα κίβδηλο εργαλείο κατά των ανεπιθύμητων κοσμικών καθεστώτων.

Έχοντας εδραιωθεί στο Ιράκ και στη Συρία, το Ισλαμικό Κράτος έχει αρχίσει να επεκτείνεται ενεργά σε άλλες περιοχές. Επιδιώκει την κυριαρχία στον ισλαμικό κόσμο κι όχι μόνο εκεί, το σχέδιό του είναι να προχωρήσει ακόμη περισσότερο. Η κατάσταση είναι περισσότερο από επικίνδυνη.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες, είναι υποκριτικό και ανεύθυνο να γίνονται θορυβώδεις δηλώσεις για την απειλή της διεθνούς τρομοκρατίας από εκείνους που κάνουν «τα στραβά μάτια» στους διαύλους της χρηματοδοτήσεως και της υποστήριξεως των τρομοκρατών, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας της παράνομης διακινήσεως ανθρώπων και του λαθρεμπορίου πετρελαίου και όπλων. Θα ήταν εξίσου ανεύθυνη η απόπειρα χειραγωγήσεως εξτρεμιστικών ομάδων και η χρήση τους με σκοπό την επίτευξη πολιτικών στόχων, με την ελπίδα ότι αργότερα θα αντιμετωπισθούν, ή, με άλλα λόγια, θα εκκαθαρισθούν.

Σε όσους το κάνουν, θα ήθελα να πω:

«Αγαπητοί κύριοι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχουμε να κάνουμε με τραχείς και σκληρούς ανθρώπους, αλλά με κανένα τρόπο πρωτόγονους ή ανόητους. Είναι εξίσου έξυπνοι μ’ εσάς, και ποτέ δεν ξέρει κανείς ποιός χειρίζεται ποιόν».

Και τα πρόσφατα στοιχεία για τα όπλα που μεταφέρονται σε αυτή την πολύ «μετριοπαθή» αντιπολίτευση είναι η καλύτερη απόδειξη για αυτό.

Πιστεύουμε πως όλες οι απόπειρες να παιχτούν παιχνίδια με τρομοκράτες, πόσο μάλλον να εξοπλισθούν, δεν είναι μόνο κοντόφθαλμες, αλλά εξαιρετικά επικίνδυνες. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε παγκόσμια τρομοκρατική απειλή που θα μεγαλώνει δραματικά και θα καταπίνει νέες περιοχές, ιδίως εάν ληφθεί υπ’ όψιν ότι στα στρατόπεδα του Ισλαμικού Κράτους εκπαιδεύονται μαχητές από πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών χωρών.

Δυστυχώς, αγαπητοί συνάδελφοι, οφείλω να το πω ωμά: Η Ρωσία δεν αποτελεί εξαίρεση. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε σε αυτούς εγκληματίες που έχουν ήδη γευτεί αίμα, να επιστρέψουν πίσω στα σπίτια τους και να συνεχίσουν τις διαβολικές τους πράξεις. Κανείς δεν θέλει να συμβεί κάτι τέτοιο, έτσι δεν είναι;

Η Ρωσσία καταπολεμούσε πάντα σταθερά την τρομοκρατία σε όλες της τις μορφές. Σήμερα, παρέχουμε στρατιωτική και τεχνική βοήθεια τόσο προς το Ιράκ και τη Συρία, όσο και προς πολλές άλλες χώρες της περιοχής που αγωνίζονται εναντίον των τρομοκρατικών ομάδων.

Πιστεύουμε ότι είναι τεράστιο λάθος να αρνηθούμε τη συνεργασία με την κυβέρνηση της Συρίας και των ενόπλων δυνάμεών της, οι οποίες πολεμούν γενναία με την τρομοκρατία πρόσωπο με πρόσωπο. Θα πρέπει επιτέλους να αναγνωρίσουμε ότι κανείς άλλος εκτός από τις ένοπλες δυνάμεις του προέδρου Άσσαντ και τους Κούρδους πολιτοφύλακες δεν αγωνίζεται πραγματικά εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και άλλων τρομοκρατικών οργανώσεων στη Συρία. Είμαστε ενήμεροι για όλα τα προβλήματα και τις αντιθέσεις στην περιοχή, αλλά βασιζόμαστε στην πραγματικότητα.

Αγαπητοί συνάδελφοι, πρέπει να σημειωθεί ότι μια τέτοια έντιμη και ειλικρινής προσέγγιση της Ρωσσίας έχει χρησιμοποιηθεί πρόσφατα ως πρόσχημα για να την κατηγορήσουν για τις αυξανόμενες φιλοδοξίες της, λες κι αυτοί που τα λένε αυτά δεν έχουν καθόλου φιλοδοξίες.

Ωστόσο, δεν πρόκειται για τις Ρωσσικές φιλοδοξίες, αγαπητοί συνάδελφοι, αλλά για την αναγνώριση του γεγονότος ότι δεν μπορούμε πλέον να ανεχθούμε τη σημερινή παγκόσμια κατάσταση. Αυτό που πραγματικά προτείνουμε, είναι να καθοδηγούμεθα από κοινές αξίες και κοινά συμφέροντα, παρά από φιλοδοξίες.

Επί τη βάσει του Διεθνούς Δικαίου, πρέπει να ενώσουμε τις προσπάθειές μας για την επίλυση των προβλημάτων που όλοι μας αντιμετωπίζουμε και για τη δημιουργία μίας πραγματικά ευρείας διεθνούς συμμαχίας κατά της τρομοκρατίας. Παρόμοια με τον αντι-Χιτλερικό συνασπισμό, αυτή η συμμαχία θα μπορούσε να ενώσει ένα ευρύ φάσμα δυνάμεων που αντιστέκονται σθεναρά σ’ εκείνους που – όπως ακριβώς και οι Ναζί – σπέρνουν το μίσος και το κακό στην ανθρωπότητα.

Και φυσικά, οι μουσουλμανικές χώρες καλούνται να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη συμμαχία, κυρίως επειδή το Ισλαμικό Κράτος όχι μόνο αποτελεί άμεση απειλή για αυτούς, αλλά βεβηλώνει και μία από τις μεγαλύτερες θρησκείες του κόσμου με τα αιματηρά του εγκλήματα. Οι ιδεολόγοι των εξτρεμιστών κατασκευάζουν μια παρωδία του Ισλάμ και διαστρέφουν τις πραγματικά ανθρωπιστικές του αξίες.

Θα ήθελα επίσης ν’ απευθυνθώ στους μουσουλμάνους πνευματικούς ηγέτες: Το κύρος και η καθοδήγησή σας έχουν αυτή τη στιγμή μεγάλη σημασία. Είναι απαραίτητο να αποτρέψετε τους ανθρώπους που στρατολογούνται από τους παραστρατιωτικούς από το να παίρνουν βιαστικές αποφάσεις. Το ίδιο πρέπει να κάνετε για εκείνους που έχουν ήδη εξαπατηθεί, για εκείνους που – εξ αιτίας διαφόρων περιστάσεων – βρέθηκαν μεταξύ των τρομοκρατών, για εκείνους που χρειάζονται βοήθεια να βρούν ένα τρόπο επιστροφής στην κανονική ζωή, για την εγκατάλειψη των όπλων και για τον τερματισμό της αδελφοκτονίας.

Η Ρωσσία θα συγκαλέσει σύντομα, όπως και ο σημερινός πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας, δι – υπουργική συνεδρίαση με σκοπό την εκπόνηση πλήρους αναλύσεως των απειλών στη Μέση Ανατολή. Κατ’ αρχήν, εμείς προτείνουμε να συζητήσουμε κατά πόσον είναι δυνατόν να συμφωνήσουμε επί ενός ψηφίσματος με στόχο το συντονισμό των ενεργειών όλων των δυνάμεων που αντιμετωπίζουν το Ισλαμικό Κράτος και άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις. Γι ακόμη μιά φορά, ο συντονισμός αυτός θα πρέπει να βασίζεται στις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Ελπίζουμε ότι η διεθνής κοινότητα θα είναι σε θέση να αναπτύξει μια συνολική στρατηγική της πολιτικής σταθεροποιήσεως, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής ανακάμψεως, της Μέσης Ανατολής.

Εάν συνέβαινε αυτό αγαπητοί φίλοι, δεν θα υπήρχε ανάγκη για νέα στρατόπεδα προσφύγων. Σήμερα, η ροή των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους κυριολεκτικά μαστίζει πρώτα τις γειτονικές χώρες και στη συνέχεια την ίδια την Ευρώπη. Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες απ’ αυτούς τους ανθρώπους, και ίσως να υπάρξουν σύντομα εκατομμύρια. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια νέα μεγάλη και τραγική μετανάστευση των λαών, και είναι ένα σκληρό μάθημα για όλους μας, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης.

Θα ήθελα να τονίσω πως οι πρόσφυγες χρειάζονται αναμφίβολα τη συμπόνια και την υποστήριξή μας. Ωστόσο, ο τρόπος για επίλυση αυτού του προβλήματος σε θεμελιώδες επίπεδο, είναι η αποκατάσταση των κρατικών υποστάσεων εκεί όπου έχουν καταστραφεί, η ενίσχυση των κρατικών θεσμών εκεί όπου εξακολουθούν να υφίστανται ή πρόκειται να αποκατασταθούν, η παροχή πλήρους στρατιωτικής, οικονομικής και υλικής υποστηρίξεως προς χώρες που βρίσκονται σε δύσκολη κατάσταση. Και βεβαίως, η παροχή βοήθειας προς εκείνους τους ανθρώπους οι οποίοι, παρ’ όλες τις δοκιμασίες, δεν θα εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Κυριολεκτικά, κάθε βοήθεια προς κυρίαρχα κράτη μπορεί και πρέπει να προσφέρεται, αντί να επιβάλλεται αποκλειστικά και μόνο σύμφωνα με το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Με άλλα λόγια, το οτιδήποτε γίνει ή πρόκειται να γίνει σε αυτόν τον τομέα σύμφωνα με τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου πρέπει να υποστηρίζεται από τον Οργανισμό μας. Οτιδήποτε έρχεται σε αντίθεση με το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να απορριφθεί. Πάνω απ’ όλα, πιστεύω πως είναι υψίστης σημασίας η ανάγκη να βοηθήσουμε στην αποκατάσταση των κυβερνητικών θεσμών στη Λιβύη, να υποστηρίξουμε τη νέα κυβέρνηση του Ιράκ και να παράσχουμε ολοκληρωμένη βοήθεια προς την νόμιμη κυβέρνηση της Συρίας.

Αγαπητοί συνάδελφοι, η διασφάλιση της ειρήνης και της περιφερειακής και παγκοσμίου σταθερότητος παραμένουν οι βασικοί αντικειμενικοί στόχοι της διεθνούς κοινότητος με τα Ηνωμένα Έθνη στο πηδάλιό της. Πιστεύουμε ότι αυτό σημαίνει τη δημιουργία ενός χώρου ίσης και αδιαίρετης ασφάλειας, η οποία δεν θα αφορά στους λίγους, αλλά σε όλους. Εν τούτοις, πρόκειται για μια προκλητική, περίπλοκη και χρονοβόρο διαδικασία, αλλά, πολύ απλά, δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση.

Ωστόσο, οι διαιρετικές σκέψεις της εποχής του Ψυχρού Πολέμου και η επιθυμία για εξερεύνηση νέων γεωπολιτικών περιοχών, εξακολουθούν να είναι παρούσες μεταξύ μερικών από τους συναδέλφους μας.

Κατ’ αρχάς, συνεχίζουν την πολιτική της επεκτάσεως του ΝΑΤΟ. Για ποιό λόγο; Το Σύμφωνο της Βαρσοβίας έπαψε να υπάρχει, η Σοβιετική Ένωση έχει καταρρεύσει και, παρ’ όλα αυτά, το ΝΑΤΟ συνεχίζει να επεκτείνεται, όπως και οι στρατιωτικές του υποδομές.

Εν συνεχεία, έθεσαν τις φτωχές πρώην Σοβιετικές χώρες ενώπιον ενός ψευδούς διλήμματος: Να είναι είτε με τη Δύση είτε με την Ανατολή. Αργά ή γρήγορα, αυτή η λογική της αντιπαραθέσεως θα πυροδοτούσε μια σοβαρή γεωπολιτική κρίση. Αυτό ακριβώς συνέβη στην Ουκρανία, όπου η δυσαρέσκεια του πληθυσμού απέναντι στις κρατικές αρχές χρησιμοποιήθηκε με αποτέλεσμα ένα στρατιωτικό πραξικόπημα που ενορχηστρώθηκε από το εξωτερικό – και το οποίο πυροδότησε ως αποτέλεσμα έναν εμφύλιο πόλεμο.

Είμεθα πεπεισμένοι ότι μόνο μέσα από την πλήρη και πιστή εφαρμογή των συμφωνιών του Μινσκ της 12ης Φεβρουαρίου του 2015, μπορούμε να θέσουμε ένα τέλος στην αιματοχυσία και να βρούμε μια διέξοδο στο αδιέξοδο. Η εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας δεν μπορεί να εξασφαλισθεί με την απειλή της βίας και τη δύναμη των όπλων. Αυτό που απαιτείται είναι μια γνήσια θεώρηση των συμφερόντων και των δικαιωμάτων των ανθρώπων στην περιοχή του Ντομπάς και ο σεβασμός προς τις επιλογές τους. Υπάρχει ανάγκη συντονισμού, όπως προβλέπεται από τις συμφωνίες του Μινσκ, προς τα βασικά στοιχεία της πολιτικής δομής της χώρας. Αυτά τα βήματα θα διασφαλίσουν ότι η Ουκρανία θα αναπτυχθεί ως μια πολιτισμένη κοινωνία, ως ένα ουσιαστικό στοιχείο της δομής ενός κοινού χώρου ασφάλειας και οικονομικής συνεργασίας, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ευρασία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ανέφερα τον κοινό χώρο οικονομικής συνεργασίας επί σκοπού: Πρίν από όχι πολύ καιρό, διαφαινόταν ότι στον οικονομικό τομέα, με την αντικειμενική θεώρηση των αγορών, θα δημιουργούσαμε ένα περιβάλλον χωρίς διαχωριστικές γραμμές. Θα οικοδομούσαμε πάνω στη διαφάνεια και θα διαμορφώναμε κανόνες από κοινού, συμπεριλαμβανομένων των αρχών του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου που καθορίζουν την ελευθερία του εμπορίου, των επενδύσεων και του ανοιχτού ανταγωνισμού.

Παρ’ όλα αυτά, σήμερα, οι μονομερείς κυρώσεις που καταστρατηγούν τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, όπως και η επιδίωξη πολιτικών στόχων, έχουν γίνει κοινός τόπος. Οι κυρώσεις χρησιμεύουν ως μέσο για την εξάλειψη των ανταγωνιστών.

Θα ήθελα να επισημάνω άλλο ένα σημάδι του αυξανόμενου οικονομικού εγωκεντρισμού: Ορισμένες χώρες έχουν επιλέξει τη δημιουργία κλειστών οικονομικών ενώσεων, με τους κανόνες τους να διαμορφώνονται πίσω από τα παρασκήνια, κρυφά από τους ίδιους τους πολίτες αυτών των χωρών, το ευρύ κοινό, την επιχειρηματική κοινότητα και από άλλες χώρες.

Άλλα κράτη των οποίων τα συμφέροντα θίγονται, επίσης δεν ενημερώνονται για το παραμικρό. Διαφαίνεται πως πρόκειται να βρεθούμε αντιμέτωποι με το τετελεσμένο γεγονός ότι οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν αλλάξει υπέρ μιάς στενής ομάδας προνομιούχων, χωρίς να έχει κανένα λόγο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου. Αυτό θα μπορούσε να διαταράξει το εμπορικό σύστημα στο σύνολό του και να αποσυνθέσει τον παγκόσμιο οικονομικό χώρο.

Αυτά τα ζητήματα επηρρεάζουν τα συμφέροντα όλων των κρατών και επιδρούν στο μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας στο σύνολό της. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο προτείνουμε να συζητήσουμε στο πλαίσιο του ΟΗΕ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων.

Αντίθετα προς την πολιτική της αποκλειστικότητος, η Ρωσσία προτείνει τη ρύθμιση των αυθεντικών οικονομικών προγραμμάτων. Αναφέρομαι στη λεγόμενη «ολοκλήρωση των ολοκληρώσεων» που βασίζεται στους καθολικούς και διαφανείς κανόνες του διεθνούς εμπορίου. Ως παράδειγμα, θα ήθελα να αναφέρω τα σχέδιά μας για τη διασύνδεση της Ευρασιατικής Οικονομικής Ενώσεως, με την Κινεζικής πρωτοβουλίας Οικονομική Ζώνη του Δρόμου του Μεταξιού.

Εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι η εναρμόνιση των διαδικασιών ολοκληρώσεως εντός της Ευρασιατικής Οικονομικής Ενώσεως και της Ευρωπαϊκής Ενώσεως είναι πολλά υποσχόμενη.

Κυρίες και κύριοι, τα θέματα που επηρεάζουν το μέλλον της ανθρωπότητος συμπεριλαμβάνουν την πρόκληση της παγκοσμίου κλιματικής αλλαγής. Είναι προς το συμφέρον μας να οδηγήσουμε σε επιτυχία την Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή που θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο στο Παρίσι.

Ως μέρος της εθνικής μας συνεισφοράς, σχεδιάζουμε τη μείωση μέχρι το 2030 των εκπομπών Αερίων του Θερμοκηπίου από το 70% εώς το 75% των επιπέδων του 1990.

Προτείνω ωστόσο, την υιοθέτηση μιάς ευρύτερης απόψεως γι αυτό το ζήτημα. Ναι, θα μπορούσαμε να εκτονώσουμε για λίγο το πρόβλημα, με τον καθορισμό των ποσοστώσεων των επιβλαβών εκπομπών ή με τη λήψη άλλων μέτρων τακτικής φύσεως. Αλλά δεν θα το επιλύσουμε με αυτόν τον τρόπο. Χρειαζόμαστε μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση:

Οφείλουμε να επικεντρωθούμε στην εισαγωγή θεμελιωδών νέων τεχνολογιών, εμπνευσμένων από τη φύση, οι οποίες δεν θα βλάπτουν το περιβάλλον αλλά θα εναρμονίζονται με αυτό. Θα επιτρεπόταν έτσι, η αποκατάσταση της ισορροπίας της βιόσφαιρας που διαταράχθηκε από την τεχνόσφαιρα των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων.

Πρόκειται πραγματικά για μιά πρόκληση πλανητικής εμβέλειας, αλλά είμαι βέβαιος ότι η ανθρωπότητα διαθέτει το πνευματικό δυναμικό για την αντιμετώπισή της. Οφείλουμε να ενώσουμε τις προσπάθειές μας. Αναφέρομαι, πρώτα απ’ όλα, στα κράτη που διαθέτουν μιά σταθερή ερευνητική βάση κι έχουν πραγματοποιήσει σημαντικές προόδους στις θεμελιώδεις επιστήμες.

Προτείνουμε τη σύγκλιση ειδικού διαρκούς συνεδρίου, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών, με σκοπό τη συνολική εξέταση των ζητημάτων που σχετίζονται με την εξάντληση των φυσικών πόρων, την καταστροφή του φυσικού περιβαλλοντος και της κλιματικής αλλαγής. Η Ρωσσία θα είναι έτοιμη να συν – υποστηρίξει ένα τέτοιο συνέδριο.

Κυρίες και κύριοι, αγαπητοί συνάδελφοι, ήταν η 10η του Ιανουαρίου του 1946, στο Λονδίνο, όταν η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών συγκεντρώθηκε για την πρώτη της σύνοδο.

Ο κύριος Suleta (σ.Π/Β: μάλλον πρόκειται για τον Eduardo Zuleta Angel), ένας Κολομβιανός διπλωμάτης και πρόεδρος της Προπαρασκευαστικής Επιτροπής, άνοιξε τη συνεδρίαση δίνοντας, πιστεύω, μια συνοπτική περιγραφή των βασικών αρχών που οφείλει να ακολουθήσει ο ΟΗΕ στις δραστηριότητές του. Αυτές οι αρχές είναι η ελεύθερη βούληση, η περιφρόνηση των ραδιουργιών και της πονηριάς και το πνεύμα της συνεργασίας.

Σήμερα, τα λόγια του ηχούν ως κατευθυντήριος γραμμή για όλους μας. Η Ρωσσία πιστεύει στο τεράστιο δυναμικό των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία θα πρέπει να μας βοηθήσουν να αποφύγουμε μια νέα παγκόσμια αντιπαράθεση και να συμμετάσχουμε σε μία στρατηγική συνεργασία. Μαζί με άλλες χώρες, θα εργαστούμε με συνέπεια για την ενίσχυση του κεντρικού συντονιστικού ρόλου των Ηνωμένων Εθνών. Είμαι βέβαιος ότι, εργαζόμενοι από κοινού, θα κάνουμε τον κόσμο σταθερό και ασφαλή και θα δημιουργήσουμε προϋποθέσεις για την ανάπτυξη όλων των κρατών και των εθνών.

Σας ευχαριστώ.

Σχετικά Κείμενα

Mε σκοτώνουν οι φωτογραφίες με τα παπούτσια των προσφύγων.

Παρασκευή, 28 Αύγουστου 2015

Mε σκοτώνουν οι φωτογραφίες με τα παπούτσια των προσφύγων. Πιστεύω ότι τα παπούτσια μας είναι το μόνο κομμάτι του ρουχισμού μας που κουβαλά το πόνο μ…

Ένοχη δανή ακτιβίστρια επειδή μετέφερε με το αυτοκίνητό της οικογένεια Σύρων

Δευτέρα, 14 Μάρτίου 2016

Κοπεγχάγη Η Λίσμπετ Τσόρνινγκ, γνωστή δανή μυθιστοριογράφος, πανεπιστημιακός και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των παιδιών, η οποία μετέφερε με το α…

Άλλα Κείμενα

Ο μύθος για τους Δημοσίους Υπαλλήλους

Τρίτη, 06 Δεκεμβρίου 2011

Θα ήταν το πιο μεγάλο ψέμα αυτής της κυβέρνησης, αν τα μέλη της δεν εψεύδοντο συστηματικώς και για όλα. Ο μύθος για τους Δημοσίους Υπαλλήλους, τον …

Απόσπασμα απο: Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά Θεωρούνε ταπεινό Να μιλάς για το φαΐ Ο λόγος; Έχουνε κι όλας φάει Οι ταπεινοί αφήνουνε τον κόσμο Χωρίς ναʼχουνε δοκιμ…

Ψωμί - Παιδεία - Πληροφορία

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

«Κοσμοϊστορικό νομοσχέδιο για το Internet» παρουσιάστηκε πρόσφατα στις ΗΠΑ. Για πρώτη φορά από την εμφάνιση του «άναρχου Διαδικτύου» επιχειρείται η θέ…