Κείμενα

Αισιοδοξία

Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2015

Ποίηση - Λογοτεχνία

resized

Aς υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου.

Aς υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση
μʼ αυτοκρατορικήν εξάρτυση πρωινού θριάμβου,
με πουλιά, με το φως τʼ ουρανού
και με τον ήλιον όπου θα τα διαπεράσει.

Aς υποθέσουμε πως είμαστε εκει πέρα,
σε χώρες άγνωστες της Δύσης, του Bορρά·
ενώ πετούμε το παλτό μας στον αέρα,
οι ξένοι βλέπουνε περίεργα, σοβαρά.
Για να μας δεχτεί κάποια λαίδη τρυφερά,
έδιωξε τους υπηρέτες της ολημέρα.

Aς υποθέσουμε πως του καπέλου ο γύρος
άξαφνα εφάρδυνε, μα εστένεψαν, κολλούν
τα παντελόνια μας, και, με του πτερνιστήρος
το πρόσταγμα, χιλιάδες άλογα κινούν.
Πηγαίνουμε -σημαίες στον άνεμο χτυπούν-
ήρωες σταυροφόροι, σωτήρες του Σωτήρος.

Aς υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
από εκατό δρόμους τα όρια της σιγής,
κι ας τραγουδήσουμε, το τραγούδι να μοιάσει
νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής-
τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
και, ψηλά, τους ανθρώπους να διασκεδάσει.

Σχετικά Κείμενα

Καρυωτάκης 1927 - Το άγαλμα της ελευθερίας

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Από την ποιητική συλλογή του Καρυωτάκη ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ το 1927 ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΠΟΥ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Λευτεριά, Λευτεριά σχίζει, δ…

Ο μοναχικός θρήνος – το ζεϊμπέκικο

Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2015

Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται. Δεν έχει βήματα· είναι ιερατικός χορός με εσωτερική ένταση και νόημα που ο χορευτής οφείλει να το γνωρίζει και να το …

Άλλα από Καρυωτάκης Κώστας

Πρέβεζα

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και τα κεραμύδια, θάνατος οι γυναίκες, που αγαπιούνται καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια…