Μόλις έμαθε ότι έσπασε ο κλοιός στα σύνορα, ο Αμπντουλάχ Μπουτζί ανέβηκε στη μηχανή του και έτρεξε από το σπίτι του στο βόρειο Μαρόκο προς τη Θεούτα. Εκεί έγινε μέρος ενός πλήθους δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που προσπαθούσαν να φτάσουν κολυμπώντας στον μικρό ισπανικό θύλακα της Βόρειας Αφρικής.
Όπως πολλοί συμπατριώτες του, έτσι και ο Μπουτζί παρασύρθηκε από την ελπίδα ότι αυτή η μαζική έφοδος θα πραγματοποιούσε το όνειρό του: να πατήσει στην Ισπανία και να κάνει μια νέα αρχή στην Ευρώπη.
«Στην Ισπανία μπορείς να φτιάξεις το μέλλον σου, όχι όπως στο Μαρόκο», λέει ο 21χρονος φοιτητής παιδαγωγικών. «Έχω δυνατότητες. Απλώς θέλω μια ευκαιρία».
Ωστόσο, τον ενθουσιασμό της πρώτης στιγμής που πάτησε το πόδι του σε ισπανικό έδαφος διαδέχθηκε γρήγορα η πικρή διαπίστωση ότι ο τελικός του στόχος απείχε ακόμη πολύ. Η ευρωπαϊκή ήπειρος βρισκόταν στην απέναντι πλευρά της Μεσογείου, ενώ οι αρχές κατέστησαν σαφές ότι οι νεοαφιχθέντες δεν ήταν ευπρόσδεκτοι. Οι ισπανικές δυνάμεις διέταξαν όλους να γυρίσουν πίσω, προειδοποιώντας με άμεση απέλαση.
Ο Μπουτζί αναφέρει πως παραλίγο να έχει την τύχη των περισσότερων από 50 ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να προσπεράσουν κολυμπώντας τον συνοριακό φράχτη. Ο ίδιος κατάφερε να περάσει, αλλά έχασε όλα τα υπάρχοντά του και τα χρήματά του στο νερό. Όταν συνειδητοποίησε ότι το μόνο που τον περίμενε ήταν ένα γραφειοκρατικό αδιέξοδο και η κράτηση, αποφάσισε να πάρει τον δρόμο της επιστροφής.





